Pers

Mijnheer Francken, mijnheer De Wever, wat vertel ik mijn kinderen en cliënten?

Brugge, 10/12/2016

Geachte heer Francken, 
Geachte heer De Wever,

  ‘Eén rechter en zijn krankzinnige arrest’ ‘wereldvreemde rechter’ ‘als de staatssecretaris geen gelijk krijgt door de Raad van State zitten we met een majeur politiek probleem’ ‘#IkSteunTheo’ ‘Uitspraak is een bedreiging van de democratie’ ‘Dit gaat om de beslissing van één rechter’  ‘gerechtelijk activisme’ ‘ Dat visum zal niet afgeleverd worden’ …

 Dat u het niet eens bent met een rechtelijke beslissing en kritiek uit, is uw recht. Zoals iedere burger het recht heeft om kritiek te uiten op het beleid van politici. Ook is het uw recht (en misschien uw plicht in uw functie) om de rechtelijke middelen uit te putten zoals ook de burger dit recht heeft.

 Het gaat mij niet over de inhoud van de zaak. Dat is een juridische kwestie die u voor de rechtbanken dient te beslechten. Onze rechtstaat heeft beroep- en cassatieprocedures om het werk van rechters te beoordelen.

 Wat mij choqueert, is de manier waarop u communiceert en de signalen die u daardoor de wereld instuurt. Of beter gezegd, de manier waarop u het voorbeeld geeft aan de burger. U laat alvast weten nooit een visum te zullen uitreiken wat gelijk is aan ‘ik zal nooit doen wat een rechter mij oplegt’ (of dit nu om een visum, betalen van onderhoudsgeld, afbraak van een gebouw, uitzitten van een straf of eender welke maatregel / straf gaat). Uw kritiek gaat veel verder dan kritiek maar roept op tot ongehoorzaamheid.

 Door uw manier van communicatie stel ik mij voortdurende de volgende vragen:

1)      als mama: “hoe moet ik mijn kinderen, als deel van hun opvoeding, leren dat zij wetten moeten respecteren, rechterlijke beslissingen moeten naleven en geduld moet hebben tot de procedures zijn uitgeput, als de voorbeelden van de maatschappij (want zo zie ik politici nog steeds) anders communiceren?”

2)      als advocaat: “hoe kan ik mijn cliënten in de toekomst overtuigen dat een rechter een uitspraak doet naar eer en geweten met volle kennis van het dossier en het recht en dat men de beroepsprocedures moet afwachten en bij een definitief verlies zich erbij moet neerleggen?”

 Uw uitspraken na twee dagen storm, nl. ‘dat u geen rechter wilt schofferen’, ‘dat u nooit zult zeggen dat rechters niet weten waar ze mee bezig zijn’, ‘dat u alle vertrouwen heeft in de goede afloop’ … zijn doekjes voor het bloeden. De wonde had niet moeten gemaakt worden. Of is dit een communicatie om het deel van de publieke opinie die u niet mee heeft, door uw communicatie van de laatste twee dagen, toch nog op uw ‘kar’ te krijgen?

 Het is uw taak als politici om op een doordachte manier politiek te voeren en erover te communiceren. Dit verwacht de burger van diegene op wie men stemt. Maar dit is niet door ophitsende, simplistische, sensationele ballonnetjes op te laten wat schering en inslag is in huidige regering.

 Of is dit juist uw doordachte manier van communicatie? Dan ben ik echt bezorgd, zelfs angstig voor de toekomst.

 Dus mijnheer Francken, mijnheer De Wever, wat vertel ik mijn kinderen en cliënten?

 

Sylvie Micholt

Mama van twee kinderen en advocaat bij Amistadlaw.